درس آموزى به نمونه‌هايى از كردارها و اعمال آن بزرگوار اشارتى مى رود تا در زندگى فردى و اجتماعى مسلمانان و پيروان او ، مورد استفاده و بهره گيرى قرار گيرد . آوازه ء او به فضل و دانش مذهبى بسيار بزرگ و بزرگتر بود . شايد قديم ترين مرجع تاريخى كه او را به عنوان محترم ترين و معتبرترين فرد زمان تصوير مىكند و از او به صورت كسى كه فضل و دانش عميق دارد ياد مىكند ، تاريخ يعقوبى باشد او مى گويد دانشمندان زمان وقتى سخنى از آن حضرت روايت مى كردند اظهار مى داشتند كه عالم فاضلى به ما اطلاع داد . . . . ( 1 ) امام ( عليه السلام ) و نصرانى تشنه روزى او راه پر شن و كوير مكه و مدينه را طى مى كرد " مصادف " غلام او نيز همراهش بود در بين راه چشمش به مردى افتاد كه خود را روى تنهء درختى انداخته بود و وضعش عادى نبود امام به مصادف فرمود : " به طرف اين مرد برويم نكند تشنه باشد و از تشنگى به اين وضع افتاده باشد ؟ نزديك او رسيدند امام از او پرسيدند : تشنه هستى ؟ بله . مصادف به دستور امام پايين آمد و به آن مرد آب داد اما از قيافه و لباس و شكل او معلوم گشت كه مسلمان نيست و پيرو آئين مسيحيت است پس از آنكه امام و مصادف از او دور شدند مصادف از امام ( عليه السلام ) سوال كرد آيا صدقه دادن به نصارى جائز است ؟ امام ( عليه السلام ) در پاسخ فرمودند : در موضع ضرورت ، در چنين حالى ، آرى . . . " . ( 2 ) عدم پذيرش قيادت سياسى در مورد عدم اجابت دعوت زيد و ديگر قيام كنندگان علوى كه بارها پيش آمده بود كه رهبرى قيام را بپذيرند به نظر مى رسيد كه امام صادق ( عليه السلام ) آن صرافت و صداقت و آن همفكرى و هم رأيى كافى را در آنان مشاهده نكرده است و با روش آنان كاملا موافق نبوده است . و خط فكرى آنها مورد پسند و تأييد كامل پيشواى معصوم ما قرار نگرفته

--> 1 . يعقوبى ج 2 ، ص 381 . 2 . استاد مطهرى ، داستان راستان ج 2 ، ص 85 ، به نقل از : وسائل الشيعه ، ج 2 ، ص 50 .